Ge­win­ner und Ver­lie­rer



Parentēs līberīque Cir­cum Māximum in­trant.

Mārcus, amīcus Aulī, et Clau­dia, amīca Cornēliae, clāmant: „Properāte!

Multī spectātōrēs iam se­dent.“ Gau­di­um puellārum et puerōrum ma­gnum est,

nam hodiē agitātōrēs praeclārōs ex­spec­tant: Aurēlium et Bas­sum.

Tan­dem quadrīgae* in Cir­cum Māximum ve­niunt.

Cornēlia: „Ecce tu­ni­cam pra­si­nam1! Est tu­ni­ca Bassī.“

Pater Cornēliae clāmat: „Basse, equī tuī vin­ce­re possunt.“

Cornēlia Clau­diam amīcam et Mārcum, frātrem eius, rogat: „Nōnne factiō (2) pra­si­na

etiam ves­tra est?“ Līberī re­spon­dent: „Nōn est!

Factiō nostra est …“ Cornēlia verba eōrum nōn iam audit, nam clāmor ho­mi­num ma­gnus est. Spectātōrēs sīgnum imperātōris ex­spec­tant.

Paulō post tubae ca­nunt et imperātor sīgnum dat. Sta­tim cunctī equī cur­re­re in­ci­piunt.

Agitātōrēs equōs suōs in­ci­tant, equōs cēterōrum ar­cent.

Spectātōrēs surgunt agitātōrēsque factiōnum suārum in­ci­tant.

Aurēlius et Bas­sus inter agitātōrēs pra­es­tant. Clāmor ho­mi­num crēscit.

Iam Aurēlius Bas­sus­que ul­ti­mum spa­ti­um (3) in­ci­piunt. Quadrīgae Bassī Aurēliīque simul ferē ad mētam ve­niunt.

Subitō Cornēlia clāmat: „Cur­rus (4) Bassī spīnam tan­git. Ecce,cor­ruit ( 5)!“

Aulus Bas­sum cōnspicit et rogat: „Estne Bas­sus mor­tu­us?“ „Vidē! Sē ser­vat“, Cornēlia re­spon­det. Tum Mārcus: „Ecce: Aurēlius vin­cit!“ Cornēlia tacet. Pater eius clāmat:

„Pecūnia mea per­di­ta (6) est!“